Skjalaskrá
Skjalasafnið kom í þremur sendingum til Borgarskjalasafns. Fyrsti hlutinn var sóttur til Björns Bjarnasonar, dómsmálaráðherra, Háuhlíð 14, 2. nóvember 2007. Næst komu skjöl frá Jakobi F. Ásgeirssyni, rithöfundi, Hraunteigi 7, og síðasta hlutann afhenti Jakob F. Ásgeirsson 8.mars 2008, það voru skjöl í vörslu Seðlabanka Íslands. Lítið skipulag var á skjölunum og þau flest í stórum pappakössum og var töluverð vinna við að finna út hvernig best væri að haga uppröðuninni. Upprunareglan er haldin nema þar sem henni var ekki viðkomið.
Samningur var gerður um varðveislu og sýnileika safnsins og má sjá hann hér.
Athugið að þetta eru drög að skjalaskránni, vistuð 17.mars 2010.
Skjalasafninu er skipt í átta hluta.
Í fyrsta hluta er fjallað um uppvöxt og námsár Bjarna.
Annar hluti er bréfa- og málasafn Bjarna 1930-1970. Þar eru skjölin flokkuð eftir starfssviði Bjarna. Fyrst koma skjöl frá árum hans sem lögmanns og prófessor við Háskóla Íslands og bæjarfulltrúa. Síðan borgarstjóra í Reykjavík og þá ráðherra dóms- kirkju-, mennta-, utanríkismála og síðast forsætisráðherra.
Í þriðja hluta eru skjöl sem varða þau hjónin Bjarna og Sigríði Björnsdóttur og börn þeirra og að lokum andlát Bjarna, Sigríðar og dóttursonar þeirra Benedikts Vilmundarsonar.
Í fjórða hluta eru ræður Bjarna 1929-1970.
Í fimmta hluta eru skjöl föður Bjarna, Benedikts Sveinssonar alþingismanns og ritstjóra og fjölskyldu hans.
Í sjötta hluta er ýmis konar prentað og fjölfaldað efni: Fundargerðir ríkisstjórnarinnar, dagblöð, skólablöð M.R. og H.Í, Blaðið Lögberg-Heimskringla og ýmsar skýrslur og greinargerðir.
Í sjöunda hluta eru ljósmyndir úr fórum Bjarna, aðallega úr opinbera lífinu en einnig af fjölskyldu meðlimum.
Í áttunda og síðasta hluta eru nokkrir munir úr fórum Bjarna, svo sem skjalataska, gleraugu, úr, minnispeningar o.fl.
Stutt innihaldslýsing á efni í öskjum er einungis leiðbeinandi fyrir innihald en alls ekki tæmandi skráning. Þó nokkur hluti skjalasafnsins er ódagsettur og getur því verið að skjöl séu ekki alltaf í tímaröð. Þá er þess að geta að ræður er ekki aðeins að finna í fjórða hluta heldur einnig í öðrum hluta, bréfa- og málasafni, samkvæmt upprunareglunni.